معرفی نامهٔ پولُس رسول به فیلیپیان
نامهٔ پولُس رسول به فیلیپیان خطاب به نخستین کلیسایی است که او در خاک اروپا بنیان گذارد. این کلیسا در مقدونیه، یکی از ایالتهای امپراتوری روم، قرار داشت. پولُس بههنگام نگارش این نامه، در روم زندانی بود.
هدف پولُس از نگارش نامه، در وهله اوّل تشکر از مسیحیان فیلیپی بهخاطر هدیهای بود که برای رفع نیازهایش فرستاده بودند. در ضمن، او از این فرصت بهره میجوید تا نکاتی چند را با ایشان در میان بگذارد: ۱) ایشان را از احوال خود آگاه سازد؛ ۲) تشویقشان کند که در تحمّل آزارها استوار بمانند و در سختیها نیز شادی کنند؛ ۳) ترغیبشان کند که همچون مسیح فروتن باشند و اتحاد را میان خود حفظ کنند؛ ۴) به ایشان سفارش کند که تیموتائوس و اِپافْرودیتوس را بهگرمی پذیرا شوند؛ و ۵) ایشان را از خطر معلّمان دروغین برحذر دارد.
ویژگی بارز این نامه، تأکید آن بر شادی، اطمینان، اتحاد و پشتکار در ایمان و زندگی مسیحی است. این نامه همچنین از علاقهٔ عمیق پولُس به کلیسای فیلیپی حکایت دارد.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱:۱-۱۱) ۲ - وضع و حال کنونی پولُس (۱:۱۲-۲۶) ۳ - اندرز دربارهٔ فروتنی و اتحاد (۱:۲۷ تا ۲:۱۸) ۴ - برنامهٔ پولُس برای تیموتائوس و اِپافْرودیتوس (۲:۱۹-۳۰) ۵ - هشدار در مورد شریعتگراها و معلّمان بیبندوبار (فصل ۳) ۶ - اندرزهای گوناگون (۴:۱-۹) ۷ - بخش پایانی (۴:۱۰-۲۳)
معرفی نامهٔ پولُس رسول به کولسیان
کولُسی یکی از شهرهای آسیای صغیر بود که در شرق شهر اِفِسُس قرار داشت. کلیسای کولُسی را نه خودِ پولُس، بلکه احتمالاً یکی از همکارانش به نام اِپافْراس تأسیس کرده بود (۱:۷). اِپافْراس از جانب پولُس به کولُسی اعزام شده بود و به نمایندگی از او در آنجا خدمت میکرد. از همینرو، پولُس نسبت به آن کلیسا احساس مسئولیت مینمود. او دریافته بود که معلّمانی گمراه به کلیسای کولُسی نفوذ کردهاند و چنین تعلیم میدهند که برای شناخت خدا و دریافت نجات الهی، باید بهراههایی غیر از ایمان به مسیح توسّل جست. از فحوای گفتار پولُس میتوان دریافت که برخی از این معلّمان، مقام مسیح را بهدرستی درک نکرده بودند؛ برخی دیگر تعلیم میدادند که نجات از راه فلسفه و معرفتی رمزی بهدست میآید؛ بعضی دیگر نیز راه دستیافتن به نجات را انجام فرایض شریعت میدانستند. پولُس با ارائهٔ پیام اصیل انجیل، به مخالفت با چنین تعالیمی برمیخیزد. او بیان میکند که مسیح: ۱) صورت خداست (۱:۱۵)؛ ۲) جهان بهواسطهٔ او آفریده شدهاست (۱:۱۵ و ۱۶)؛ ۳) از ازل بودهاست (۱:۱۷)؛ ۴) ضامن بقای عالم است (۱:۱۷)؛ ۵) سَرِ کلیساست (۱:۱۸)؛ ۶) نوبر رستاخیزکنندگان است (۱:۱۸)؛ ۷) الوهیت بهکمال در او ساکن است (۱:۱۹ و ۲:۹)؛ ۸) اوست که ما را با خدا آشتی میدهد (۱:۲۰)؛ و ۹) لذا برای نجات دادن انسان کفایت کامل دارد (۱:۲۲). این نامه را تیخیکوس بههمراه اونیسیموس به کولُسی برد. اونیسیموس همان بردهای است که پولُس بهخاطر او «نامه به فیلیمون» را نوشت.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱:۱-۱۴) ۲ - مقام رفیع مسیح (۱:۱۵-۲۳) ۳ - زحمات پولس برای کلیسا (۱:۲۴ تا ۲:۷) ۴ - آزادی از احکام بشری بهواسطهٔ حیات در مسیح (۲:۸-۲۳) ۵ - حیات جدید در مسیح (۳:۱ تا ۴:۶) ۶ - بخش پایانی (۴:۷-۱۸)
معرفی نامهٔ اوّل پولُس رسول به تسالونیکیان
تِسالونیکی (سالونیک) مرکز ایالت مقدونیه بود. پولُس پس از ترک شهر فیلیپی، به تِسالونیکی رفت و کلیسایی در آنجا بنیان نهاد. امّا دیری نپایید که یهودیان به مخالفت با او برخاستند. آنان با مشاهدهٔ موفقیت بشارتِ پولُس در میان غیریهودیان، لبریز از خشم و حسادت شدند، زیرا بسیاری از این غیریهودیان پیشتر به یهودیت گرایش داشتند. پس پولُس ناگزیر تِسالونیکی را ترک کرد و به بیریه رفت. پس از مدتی، هنگامی که در قُرِنتُس بود، از طریق همکارش تیموتائوس خبرهایی درباره مسیحیان تِسالونیکی دریافت کرد. طبق گزارش تیموتائوس، سؤالاتی دربارهٔ بازگشت مسیح برای مسیحیان تِسالونیکی پیش آمده بود. لذا پولُس قلم بهدست میگیرد و این نامه را برای ایشان مینویسد.
او نخست، خدا را برای خبرهای خوبی که دربارهٔ ایمان و محبت آنان شنیدهاست، شکر میکند. نیز شیوهٔ زندگی خود را در میان آنان به یادشان میآورد و اشتیاق خود به دیدار مجدد ایشان را ابراز میدارد. همچنین اندرزشان میدهد که زندگی مقدّسی داشته باشند. سپس به سؤالات ایشان دربارهٔ بازگشت مسیح پاسخ میدهد؛ سؤالاتی از این دست: مؤمنانی که درگذشتهاند، بههنگام بازگشت مسیح چه خواهند شد؟ مسیح چه وقت باز خواهد گشت؟ چگونه باید برای بازگشت مسیح آماده شد؟
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه و شکرگزاری (فصل ۱) ۲ - پولُس و مسیحیان تِسالونیکی (فصلهای ۲ و ۳) ۳ - اندرزهایی پیرامون رفتار و مَنِش مسیحی (۴:۱-۱۲) ۴ - تعالیمی پیرامون بازگشت مسیح (۴:۱۳ تا ۵:۱۱) ۵ - اندرزهای گوناگون (۵:۱۲-۲۲) ۶ - بخش پایانی (۵:۲۳-۲۸)
معرفی نامهٔ دوّم پولُس رسول به تسالونیکیان
تداوم ابهامی که دربارهٔ بازگشت مسیح در کلیسای تِسالونیکی وجود داشت، سبب ایجاد مشکلات جدّی شده بود. پولُس در نامهٔ دوّم خود به تِسالونیکیان بیان میدارد که پیش از بازگشت مسیح، شرارت و پلیدی، تحت رهبری شخصیتی اسرارآمیز که «مرد بیدین» خوانده شدهاست، به اوج خواهد رسید. او به ضدیّت با مسیح برخواهد خاست، امّا مسیح بههنگام بازگشت خود، با نَفَس دهانش او را هلاک خواهد کرد.
پولُس به تأکید از مؤمنان تِسالونیکی میخواهد که با وجود مشکلات و سختیها، در ایمان خود استوار بمانند و برای امرار معاش، همچون پولُس و همکارانش کار کنند، و به نیکوکاری ادامه دهند.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (فصل ۱) ۲ - تعلیم دربارهٔ بازگشت مسیح (فصل ۲) ۳ - اندرز دربارهٔ رفتار و مَنِش مسیحی (۳:۱-۱۵) ۴ - بخش پایانی (۳:۱۶-۱۸)
معرفی نامهٔ اوّل پولُس رسول به تیموتائوس
تیموتائوس، ایمانداری جوان بود از مردمان آسیای صغیر. مادرش یهودی بود و پدرش یونانی. او همکار و دوست پولُس در سفرهای بشارتی او بود. پولُس وی را به نظارت بر کلیساهایی از جمله کلیسای اِفِسُس گماشته بود. چون امکان سرکشی سریع پولُس به این کلیسا وجود نداشت (۳:۱۴ و ۱۵)، این نامه را برای تیموتائوس نوشت تا: او را در خدمتش تشویق کند (۱:۳ و ۱۸)، تعالیم نادرست را اصلاح نماید (۱:۳-۷؛ ۴:۱-۸؛ ۶:۳-۵ و ۲۰-۲۱) و دربارهٔ برخی امور مربوط به ادارهٔ کلیسا همچون عبادت کلیسایی (۲:۱-۱۵) و انتصاب رهبران واجد شرایط (۳:۱-۳؛ ۵:۱۷-۲۵) رهنمودهایی بدهد.
یکی از مشکلات عمدهٔ کلیسای اِفِسُس، بدعتی بود که شامل تعالیم گِنوسی و یهودیت خُرافی (۱:۳-۷) و زهد کاذب میشد.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱:۱-۲) ۲ - تعالیمی پیرامون کلیسا و رهبرانش (۱:۳ تا ۳:۱۶) ۳ - رهنمودهایی به تیموتائوس درخصوص کار و خدمتش (۴:۱ تا ۶:۲۱)
معرفی نامهٔ دوّم پولُس رسول به تیموتائوس
بخش عمدهای از نامهٔ دوّم پولُس، اندرزهای شخصی او به تیموتائوس است، اندرزهایی که او بهعنوان همکار و دوست جوان پولُس به آن نیاز داشت. موضوع اصلی این نامه «پایداری» است. پولُس تیموتائوس را نصیحت و تشویق میکند که با وجود سختیها و مخالفتها، وفادارانه به شهادت خود درباره عیسی مسیح ادامه دهد و بر تعلیم صحیح کتبمقدّس استوار بماند و وظیفه خود را بهعنوان مبشّر و معلّم بهجا آورد. پولُس بهطور خاص به تیموتائوس هشدار میدهد که از درگیر شدن در مباحثات نابخردانه بپرهیزد، چراکه هیچ سودی نمیبخشد بلکه باعث هلاکت شنوندگان میشود.
پولُس در بیان تمامی این مطالب، تیموتائوس را تشویق میکند که از شیوه زندگی و هدف او سرمشق بگیرد. ایمان، تحمّل، پایداری، و رنجهایی که پولُس بر خود هموار میکرد، همه میتوانست مشوّق تیموتائوس در انجام خدماتش باشد.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱:۱-۴) ۲ - توجه پولُس به وضعیت تیموتائوس (۱:۵-۱۴) ۳ - وضعیت پولُس (۱:۱۵-۱۸) ۴ - رهنمودهای خاص به تیموتائوس (فصل ۲) ۵ - هشدار درباره روزهای آخر (فصل ۳) ۶ - وداع پولُس (۴:۱-۸) ۷ - آخرین درخواستها و تحیّتها (۴:۹-۲۲)
معرفی نامهٔ پولُس رسول به تیتوس
تیتوس از مسیحیان غیریهودی و همکار و دوست پولُس در خدمات بشارتی او بود. پولُس وظیفه نظارت بر کلیسای جزیره کْرِت را بر عهده تیتوس نهاده بود.
این نامه به بررسی سه موضوع اصلی میپردازد. پولُس در آغاز، خصوصیات لازم برای رهبران کلیسا را به تیتوس یادآور میشود. این امر، بخصوص با توجه به شیوهٔ رفتار نادرست مردمان کْرِت اهمیت داشت. سپس تیتوس را اندرز میدهد که چگونه قشرهای مختلف کلیسا را تعلیم دهد. سرانجام، در آخرین بخش نامه، اندرزهایی پیرامون رفتار و مَنِش مسیحی وجود دارد که در آن پولُس، بخصوص بر لزوم حفظ آرامش و روحیه همکاری و همچنین دوری از دشمنی و مجادله و چند دستگی در کلیسا تأکید میورزد.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱:۱-۴) ۲ - رهبران و معلّمان کلیسا (۱:۵-۱۶) ۳ - تعلیم به قشرهای مختلف در کلیسا (فصل ۲) ۴ - راهنماییهای عمومی (۳:۱-۱۱) ۵ - بخش پایانی (۳:۱۲-۱۵)
معرفی نامهٔ پولُس رسول به فیلیمون
فیلیمون مسیحی برجستهای بود. او که احتمالاً یکی از اعضای کلیسای شهر کولُسی بود، برده ای داشت به نام اونیسیموس. این برده از نزد ارباب خود فیلیمون گریخته بود و گویا از اموال او نیز دزدیده بود. طبق قوانین روم، مجازات او مرگ بود.
از قضا اونیسیموس با پولُس که در این زمان زندانی بود، آشنا شد و از طریق او مسیحی گردید. این نامه بیانگر استدعای پولُس از فیلیمون است مبنی بر اینکه برده خود اونیسیموس را که پولُس او را بازپس میفرستد، ببخشد و او را دیگر نه چون برده، بلکه چون برادر مسیحی بپذیرد.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱-۳) ۲ - شکرگزاری برای فیلیمون (۴-۷) ۳ - درخواست پولُس درخصوص اونیسیموس (۸-۲۱) ۴ - بخش پایانی (۲۳-۲۵)
معرفی نامه به عبرانیان
نامه به عبرانیان خطاب به مسیحیان یهودینژادی نوشته شدهاست که احتمالاً بهسبب درک نادرستشان از مقام و کار عیسی مسیح، در خطر بازگشت به کیش سابق خود بودند. از اینرو، نویسنده در آغاز مسیح را بهعنوان مکاشفهٔ حقیقی و نهایی خدا معرفی میکند و برتری او را بر فرشتگان و موسی و کهانت یهود ثابت مینماید. او با تأکید بر سه حقیقت مسلم به این کار دست میزند: ۱) عیسی پسر ازلی و ابدی خداست، لذا برتر از انبیای عهد عتیق، فرشتگان و موسی است. ۲) خدا عیسی را کاهنی ابدی اعلام کردهاست، پس او برتر از کاهنان عهد عتیق است. ۳) عیسی مؤمنان را از گناه، ترس و مرگ رهایی میبخشد و در مقام کاهناعظم، نجات و رستگاری حقیقی را برای آنان به ارمغان میآورد. نظام قربانیها و مراسم دینی یهود، تنها سایهای از این نجات عظیم است.
نویسنده با اشاره به ایمانِ شخصیتهای برجستهٔ تاریخ قوم اسرائیل (فصل ۱۱)، خوانندگانش را به پایداری در ایمان تشویق میکند و در فصل دوازدهم از ایشان میخواهد که با چشم دوختن به عیسی، ایمان خود را با وجود همه مصیبتها و سختیها، تا به آخر حفظ کنند. کتاب با بیان مطالبی پندآمیز و هشدارگونه بهپایان میرسد.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه: مسیح، مکاشفهٔ کامل خدا (۱:۱-۳) ۲ - برتری مسیح بر فرشتگان (۱:۴ تا ۲:۱۸) ۳ - برتری مسیح بر موسی و یوشع (۳:۱ تا ۴:۱۳) ۴ - برتری کهانت مسیح (۴:۱۴ تا ۷:۲۸) ۵ - برتری عهد مسیح (۸:۱ تا ۹:۲۸) ۶ - برتری قربانی مسیح (۱۰:۱-۳۹) ۷ - اهمیّت ایمان (۱۱:۱ تا ۱۲:۲۹) ۸ - نصایح و بخش پایانی (۱۳:۱-۲۵)
معرفی نامۀ یعقوب
نامۀ یعقوب مجموعهای است از تعالیم عملی که به احتمال زیاد، خطاب به مسیحیان یهودینژادی نوشته شده است که در سرزمینهای اطراف فلسطین پراکنده بودند. از ویژگیهای برجستۀ این نامه، میتوان به این موارد اشاره کرد: ۱) آب و رنگ یهودی؛ ۲) تأکید بر مسیحیت عملی و ایمانی که اصالت خود را در اعمال فرد مؤمن نشان میدهد؛ ۳) بازتاب موعظۀ سر کوه؛ ۴) شباهت به کتاب امثال سلیمان و ۵) نثر یونانی شیوا.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱:۱) ۲ - ایمان و حکمت (۱:۲-۸) ۳ - فقر و ثروت (۱:۹-۱۱) ۴ - آزمایش و وسوسه (۱:۱۲-۱۸) ۵ - شنیدن و عمل کردن (۱:۱۹-۲۷) ۶ - هشدار علیه تبعیض (۲:۱-۱۳) ۷ - ایمان و اعمال (۲:۱۴-۲۶) ۸ - مسئلۀ زبان (۳:۱-۱۸) ۹ - مسیحی و جهان (۴:۱ تا ۵:۶) ۱۰ - تعالیم گوناگون (۵:۷-۲۰)
معرفی نامهٔ اوّل پِطرُس رسول
نامهٔ اوّل پطرس خطاب به مسیحیان ساکن در بخش شمالی آسیای صغیر نوشته شدهاست. هدف از نگارش این نامه، تشویق ایماندارانی است که بهخاطر ایمان خود آزار میدیدند. نویسنده برای تحقق این هدف، یادآور میشود که امید واقعی در اثر ایمان به مرگ و قیام و وعده بازگشت مسیح در دلها فروزان میماند. مؤمنان باید در پرتو این حقایق، صلیب خود را پذیرا شوند و درد و رنج را بر خود هموار سازند. آنان باید با اطمینان، رنج و سختی را همچون بوتهٔ آزمایشی برای زدودن آلایشها از ایمان خود بپذیرند، زیرا در روز بازگشت مسیح پاداش خواهند یافت.
نویسنده علاوه بر تشویق خوانندگانش به پایداری در ایام سختی، از آنان میخواهد همچون قومی زندگی کنند که از آنِ مسیح است.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱:۱-۲) ۲ - یادآوری نجات الهی (۱:۳-۱۲) ۳ - نصایحی پیرامون زندگی مقدّس (۱:۱۳ تا ۲:۱۰) ۴ - مسئولیت مسیحیان بههنگام رنج (۲:۱۱ تا ۴:۱۹) ۵ - فروتنی و خدمت مسیحی (۵:۱-۱۱) ۶ - بخش پایانی (۵:۱۲-۱۴)
معرفی نامهٔ دوّم پِطرُس رسول
مخاطبان نامهٔ دوّم پِطرُس، شماری بسیار از مسیحیان اوّلیه را دربر میگیرد. هدف اصلی از نگارش، مقابله با معلّمان دروغین و نیز فساد اخلاقِ ناشی از تعالیم آنهاست. نویسنده چارهٔ این مشکلات را شناختی صحیح از خدا و خداوندْ عیسی مسیح میداند. این شناخت بهواسطه کسانی به ما رسیدهاست که خودْ عیسی مسیح را دیده و تعالیم او را شنیده بودند. نویسنده همچنین به مقابله با تعلیمی برمیخیزد که بازگشت مسیح را در آینده انکار میکند. پِطرُس بیان میدارد که علت تأخیر در بازگشت مسیح آن است که خدا نمیخواهد کسی هلاک شود، بلکه میخواهد همه توبه کنند و نجات یابند.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱:۱-۲) ۲ - اندرز در خصوص رشد در فضائل مسیحی (۱:۳-۱۱) ۳ - استدلال بر اصالت پیام پِطرُس (۱:۱۲-۲۱) ۴ - هشدار درباره معلّمان دروغین (فصل ۲) ۵ - قطعیت بازگشت مسیح (۳:۱-۱۶) ۶ - بخش پایانی (۳:۱۷-۱۸)
معرفی نامهٔ اوّل یوحنای رسول
نامهٔ اوّل یوحنای رسول دو هدف اصلی را دنبال میکند: نخست، مؤمنان را تشویق میکند که در رفاقت و مصاحبت با خدا و پسرش عیسی مسیح زندگی کنند؛ دوّم، دربارهٔ تعالیم نادرستی که به این رفاقت صدمه میزند، هشدار میدهد.
این تعالیم نادرست بر این اندیشه استوار بود که جهانِ مادی فینفسه پلید است و تماس با آن باعث ناپاکی میشود. فقط روح پاک است. لذا عیسی مسیح، پسر خدا، نمیتوانست جسم انسانی به خود بگیرد، چراکه جسم ناپاک است و خدا پاک. گروهی از این معلّمان تعلیم میدادند که برای رستگار شدن باید بدن را آزار داد و از قید آن رها شد؛ گروهی دیگر ادعا میکردند که چون نجات امری روحانی است که به روح انسان مربوط میشود، پس گناهانی که انسان با بدن خود میکند، تأثیری بر نجات او و سلامت روحش ندارد؛ پس میتوان هر کاری کرد. نویسنده برای مقابله با این تعالیم، بهروشنی بیان میدارد که عیسی مسیح براستی انسان شد و جسم انسانی به خود گرفت. او همچنین تأکید میورزد که همهٔ آنان که به عیسی ایمان دارند و خدا را محبت میکنند، باید از گناه و شرارت دوری گزینند و بخصوص محبت خود را در عمل به همنوعان خویش نشان دهند.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱:۱-۴) ۲ - نور و تاریکی (۱:۵ تا ۲:۲۹) ۳ - فرزندان خدا و فرزندان شیطان (فصل ۳) ۴ - راستی و ناراستی (۴:۱-۶) ۵ - وظیفه ما در محبت کردن (۴:۷-۲۱) ۶ - ایمان پیروزمند (فصل ۵)
معرفی نامۀ دوّم یوحنای رسول
نامۀ دوّم یوحنای رسول، به «بانوی برگزیده و فرزندانش» نوشته شده است، که مقصود احتمالاً کلیسایی محلی و اعضای آن است. پیام مختصر این نامه، استدعا برای محبت به یکدیگر و هشدار دربارۀ معلّمان دروغین و تعالیم آنها است.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱-۳) ۲ - اهمیّت محبت (۴-۶) ۳ - هشدار دربارۀ تعالیم نادرست (۷-۱۱) ۴ - بخش پایانی (۱۲-۱۳)
معرفی نامۀ سوّم یوحنای رسول
نامۀ سوّم یوحنای رسول به یک رهبر کلیسا به نام گایوس نوشته شده است. یوحنا به تحسین گایوس میپردازد، زیرا مسیحیان را یاری کرده است. او همچنین دربارۀ شخصی به نام دیوتْرِفیس هشدار میدهد.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱-۴) ۲ - تحسین گایوس (۵-۸) ۳ - محکومیت دیوتْرِفیس (۹-۱۰) ۴ - تمجید دیمیتریوس (۱۱-۱۲) ۵ - بخش پایانی (۱۳-۱۵)
نامه یهودا هشداری است دربارهٔ معلّمان دروغینی که مدعی ایمان به مسیح بودند. محتوای این نامه کوتاه، شبیه نامهٌ دوّم پِطرُس است. یهودا مخاطبانش را تشویق میکند که برای حفظ ایمان و اعتقادی که یک بار برای همیشه به مؤمنان سپرده شدهاست، مجاهده کنند.
تقسیمبندی کلّی
۱ - مقدمه (۱-۲) ۲ - شخصیت و تعلیم معلّمان دروغین و محکومیت آنان (۳-۱۶) ۳ - دعوت به حفظ ایمان (۱۷-۲۳) ۴ - دعای برکت و خاتمه (۲۴-۲۵)
